En my God sal in elke behoefte van julle ryklik voorsien volgens sy wonderbaarlike rykdom in Christus Jesus – Filippense 4:19.
Ek lees van ’n blinde bedelaar wat elke dag op ’n besige plein gesit het met sy plakkaat waarop staan: “Ek is blind. Help my.” Sommige dae kon hy genoeg aalmoese kry om aandkos te koop. Ander dae moes hy met brood en melk tevrede wees.
Een oggend hoor hy die vinnige voetstappe van ’n vrou op hoëhakskoene. Toe sy by hom kom, gaan staan sy stil. Sy vra verskoning dat sy nie ’n geldjie vir hom het nie, maar kan hy dalk vir haar ’n dik kokipen leen? Sy haal die plakkaat wat om sy nek hang af en skryf iets op die agterkant voordat sy wegstap. Deur die loop van die dag gooi daar kort-kort iemand ’n munt of selfs ’n geldnoot in die blinde se blikkie, baie meer as op ander dae.
Laatmiddag hoor hy weer die voetstappe. Hy kan sy nuuskierigheid nie bedwing nie en vra haar wat sy op die plakkaat geskryf het. Sy antwoord: “Dit is ’n pragtige dag. Ek wens ek kon dit sien.”
Die Bybel moedig ons aan om ons behoeftes aan God bekend te maak. Hy hoor altyd en is bereid om te help. Die manier waarop ons vra, maak egter die verskil; nie soseer in sy antwoord nie, maar in hoe ons na ons probleme en behoeftes kyk.
Die blinde het op sy blindheid gefokus. Dit was al wat hy in sy “stipsienigheid” kon “raaksien”. Die vrou het op die lieflike dag daarbuite gefokus.
Here, maak my geestesoë oop sodat ek al u gawes kan raaksien en nie net dít wat ek kortkom nie. Amen.
