Daarom sal ek baie liewer oor my swakhede roem, sodat die krag van Christus my beskutting kan wees (2 Korinthiërs 12:9).
Die meerderheid gelowiges waarvan die Bybel vertel, het geweet wat dit beteken om in hulle getuienis ‘n goeie balans tussen sekerheid en skroom, oormoed en nederigheid te handhaaf.
Die apostel Paulus is een van die meer pertinente voorbeelde hiervan.
Want hoor net met watter oormoedige sekerheid praat hy in Romeine 8 – en dit nogal in die aangesig van die dood! “Bring hulle maar, lyding of benoudheid, vervolging, honger of naaktheid, gevaar of swaard – niks kan ons skei van God se liefde nie”, so hoor ons hom jubel (Rom 8:35-39).
Ook wanneer hy oor sy gesag as apostel van Christus praat, is daar weinig skroom en tree hy met groot vrymoedigheid op (2 Kor 3:12). Want hy wéét aan Wié hy behoort en wáártoe hy bestem is (1 Kor 4:1, 9:19vv, 2 Kor 4-6, 10).
Maar dit is juis Christus se gesag en werk in sy lewe wat hom ook nederig en afhanklik hou (1 Kor 2). Hy voel homself inderdaad tot alles in staat, maar dan nie deur eie krag nie, maar deur die krag van Christus waaruit hy daagliks moet leef (Fil 4:13) en wat sy beskutting is (2 Kor 12:9).
Spesifiek wanneer hy in die versoeking kom om te roem in sy eie sekerhede, krag, talente en suksesse, moet hy leer dat hy broser is as wat hy dikwels dink – dat sy lewe soos ‘n erdekruik is wat maklik kan breek (2 Kor 4:1-18). En dat daar nog dorings, ja, pyne, komplekse en hindernisse is wat hy nie oornag kan afskud nie. Trouens, hy moes leer en aanvaar dat dit ‘n belangrike deel van sy lewe kan wees (2 Kor 12:6-10).
Want so bly hy elke dag afhanklik van God se genade wat altyd genoeg is.
Paulus se lewe bly in dié opsig ‘n wonderlike voorbeeld en troos.
Here, dankie vir u krag wat in ons werk, u genade wat ons deurlopend dra en beskut. Help ons om nooit hieraan te twyfel nie, selfs al voel ons onwaardig en swak. Amen
Carel Anthonissen
