Twee vaar beter as een. Hulle inspanning kom tot iets. As die een val, kan die ander hom ophelp. Maar as een val wat alleen is, is daar niemand om hom op te help nie. As twee langs mekaar slaap, word hulle warm, maar hoe sal een wat alleen is, warm word? Een alleen kan oorweldig word, twee saam kan weerstand bied. ’n Driedubbele tou breek nie maklik nie – Prediker 4:9-12.
Bedagsame, onselfsugtige kinders van God is vanself op die uitkyk vir mekaar se behoeftes en sien om na mekaar se belange. Dit verg dat elkeen vir hom- of haarself goed sal wees. Wanneer jy jouself liefhet en aanvaar, kan jy onvoorwaardelik bedagsaam wees sonder om voor te gee, of selfs na te dink. Dit kom vanself.
Huweliksmaats is vennote. Hul vennootskap is nie 50/ nie. Elkeen gee 100%. Soms gaan een van die vennote egter deur ’n moeilike tyd. Dan moet die ander party ’n groter bydrae lewer.
Dit gaan nie oor hoeveel jy in watter stadium bydra nie. Dit gaan oor “saam”. Albei wil die beste vir mekaar hê tot wedersydse voordeel. Wanneer een huweliksmaat die ander ondersteun en die ander party dit onvoorwaardelik aanvaar, groei hulle saam én nader aan mekaar.
Lewensmaats wat op mekaar ingestel is, begin saam asemhaal. Die een se behoeftes wórd die ander s’n. Die beste vir die ander een word ook die beste vir jouself.
“My vrou is my eerste gedagte,” sê ’n bejaarde man. Hy verstaan God se opdrag vir die huwelik.
Here, help my om deurentyd op die uitkyk vir my maat se behoeftes te wees. Amen
