Aanvaar mekaar dan, soos Christus julle ook aanvaar het, tot eer van God.
– Romeine 15:7
Watter mense is vir jou aanvaarbaar? Wat is die maatstaf wat jy gebruik om iemand hartlik te groet, ’n geselsie aan te knoop of saam met iemand te kuier?
Moet hulle adres reg wees? Moet hulle bankrekening stewig wees? Moet hulle goed versorg wees? Moet hulle aantreklik, slim en suksesvol wees? Is iemand met ’n graad vir jou meer aanvaarbaar as iemand met net graad 8?
Hoe voel jy oor mense met ’n ander kleur, kultuur, kerk, taal, seksuele oriëntasie as jy? Is slegs jou dam se eende vir jou aanvaarbaar? Hoe tree jy as Christen op teenoor mense wat anders as jy is – dié wat volgens jou weird aantrek, dié wat buite die norm optree, dié met die neusringe en tattoos, die rokers, drinkers en geskeides? Stap jy liefs neus in die lug ’n wye draai om hierdie vreemde makoue op jou pad?
Wanneer ons na Jesus se voorbeeld kyk, sien ons dat baie weird mense, volgens ons maatstawwe, vir Hom aanvaarbaar was – die tollenaar, die vrou by die put, die melaatse, die outsiders. Hy het by hulle gaan staan, met hulle geselsies aangeknoop, by hulle gaan eet, saam met hulle tyd deurgebring om hulle stories te hoor. Hy het almal met dieselfde sagte menslikheid en aanvaarding benader.
Aanvaarding is ’n bruistablet vir die gemoed. Aanvaarding sê: Jy is goed genoeg om mee te gesels. Verwerping kneus die gees van die mens.
Aanvaar dan dié wat anders as jy is met groter genade, soos Jesus jou ook elke dag met jou snaakse vratjies en al aanvaar.
Bruisgebed vir aanvaarding: Here Jesus, leer my om, soos U, deur die oë van genade en deernis na die weirdos en buiteperde te kyk, eerder as met ’n onverbiddelike en veroordelende gesindheid.
Susan Coetzer, Bruistablette vir die lewe, 2018. Gereproduseer met toestemming van Lux Verbi, ’n druknaam van NB-Uitgewers.
