Weivelde

Hy laat my neerlê in groen weivelde . . .

– Psalm 23:2

Hy laat my neerlê in groen weivelde … Klink dit nie heerlik in ons stresvolle en gejaagde treadmill-lewe nie? Iemand wat tyd opsy sit en jou moeë lyf en gees saggies neerlê in groen weivelde … Iemand wat jou as ’n geliefde raaksien, jou vertroetel en jou met ’n sensitiewe

ingesteldheid hanteer …

Wanneer ek deur die land reis, slaap ek by verskillende gastehuise oor. Wanneer ek ná die langpad daar aankom, is ek gewoonlik stokflou en doodhonger. Ek het al heelwat mense ontmoet wat my dan in die spreekwoordelike groen weivelde neergelê het. Dit was onmiddellik ’n bruistablet vir my moeë lyf en gees.

Dan was daar ook die kere toe ek in trane wou uitbars oor die growwe manier waarop ek hanteer is. Die mense kon my netsowel op ’n bed spykers neergegooi het.

Jesus het die mense raakgesien en vertroetel. Soos die vrou wat sy voete met duur lekkerruikolie voor sy kruisdood gesalf het – as ʼn lappie groen weiveld vir Hom.

Wanneer mense by my kom oorslaap by my huis op die oewer, probeer ek hulle in groen weivelde neerlê. Daar is kos wanneer hulle by my aankom en ’n verkwikkende drankie. Daar is blomme in hulle kamer, ’n tjoklit op die bed en ’n ekstra kombers.

Meer nog, ek probeer om my gaste met ’n sagte innemendheid te behandel. Soos ons goeie Herder, wil ek vir hulle groen weiding aanbied om hulle innerlike te voed en te verkwik.

Bruisgebed vir gasvry wees: Vader, help my om die mense op my pad saggies neer te lê in die groen weivelde van liefde, deernis en gasvryheid, net soos U, ons goeie Herder, dit vir ons doen. Tot eer van u Naam.

Susan Coetzer, Bruistablette vir die lewe, 2018. Gereproduseer met toestemming van Lux Verbi, ’n druknaam van NB-Uitgewers.