Hy het sy eie mense wat in die wêreld is, liefgehad, Hy het hulle tot die uiterste toe liefgehad (Johannes 13:1).
ʼn Woord van Jesus wat my nog altyd aangegryp en verwonder het, vind ons in Johannes 13:1.
Daar lees ons dat Jesus, wetend dat sy lewe op aarde besig was om tot ʼn einde te kom, volgehou het om sy eie mense, sy volgelinge, lief te hê. Hy het hulle liefgehad – sê die 1983- Afrikaanse vertaling – tot aan die einde, dit wil sê, ononderbroke, sonder ophou, tot die oomblik dat Hy sy laaste asem sou uitblaas.
Gesien in dié lig kan die teks ook anders vertaal word, en die 1983-vertaling het dit dan ook só behou: Jesus het sy volgelinge tot die uiterste toe liefgehad, oftewel, met ʼn ongewone intensiteit en passie.
As voorbeeld van wat so ʼn uiterste liefde alles beteken, kniel Jesus in hierdie verhaal voor sy dissipels en begin hulle voete was. Om daarmee te sê: Só groot en intens is my liefde vir julle dat Ek as die Seun van God gekom het om as ʼn dienende slaaf onder julle te leef.
Om só te wys dat julle aan My behoort en dat Ek alles sal doen – ja, tot die uiterste toe sal gaan – om julle te red, te reinig en as my eie te behou. Selfs al kos dit my lewe.
Die grootste wonder is: Hierdie woorde, hierdie belofte, geld vandag nog vir my en vir jou.
Here, ons Here, dat U ons as u vriende beskou en ons liefhet, ja, tot die uiterste toe, daarvoor kan ons vandag net dankbaar voor U kniel. Amen.
Carel Anthonissen
